در این روزهای پر آتش و خون که غزه‌ی غیور با «طوفان الاقصی» حماسه آفرید و مظلومانه با طوفان بلای صهیونیست‌های پلید و نظارت و حمایت نهادهای سلطه ظالمانه استکبار جهانی با بی‌رحمانه‌ترین روش‌ها قربانی می‌دهد، دستگاه رسانه‌ای نظام سلطه همه‌ی توان خود را برای چیره ساختن روایت برساخته خود از واقعیت فلسطین به کار بسته است. در چنین شرایطی وظیفه انسانی و دینی همه حق‌باوران است که چه در عرصه میدان و چه در عرصه سیاست و رسانه خودآگاهانه به دفاع از مظلوم بپردازند.
مدرسه تفکر و نوآوری نگاه با همکاری گروه تاریخ دانشگاه باقرالعلوم(ع) بر پایه چنین درکی، بر آن است تا با مروری بر منابع تاریخی بازتاب‌دهنده‌ی اخبار فلسطین و بررسی نقش مهمترین پایگاه دینی این منطقه یعنی «مسجد الاقصی» و شهر کهن غزه، زمینه‌های تاریخی تشکیل رژیم اشغالگر و مناسبات اعراب با آن را مورد بررسی قرار دهد.

 “مکتب اسلام” سبک جدیدی از پرداخت مسئله در الهیات شیعی است که با وارد کردن مهم‌ترین پرسش انسان معاصر؛ که معضل نظام اجتماعی است، سعی در نوسازی دستگاه کلامی و الهیاتی شیعی دارد. روشی که شهید صدر (ره) در این کتاب دنبال می‌کنند، روشی است که به دنبال اقناع لایه عمومی جامعه‌ی اسلامی است نه روشی برهانی؛ و همچنین مسئله‌ها با روشی تطبیقی بین مکاتب مختلف پاسخ داده می‌شود.

در ابتدای کتاب به معضل و مشکل نظام اجتماعی انسان و تبیین آن پرداخته می‌شود و سپس به معرفی اجمالی چهار مکتب اجتماعی زنده جهان که عبارت است از اسلام، سرمایه‌داری، سوسیالیست و کمونیست می‌پردازد.

سپس به نوع مواجهه‌ و راه حل اسلام و دیگر مکاتب اجتماعی با مشکل نظام اجتماعی پرداخته می‌شود تا در این نگاه تطبیقی مبانی و توان مکاتب مختلف ارزش گذاری شود. سپس به دو مسئله‌ی اساسی و اختلافی بین اسلام و سرمایه داری و کمونیست پرداخته می‌شود که عبارت است از تأمین اجتماعی و آزادی.

سکولاریزم از جمله ایده‌هایی است که علی‌رغم تأثیرات گسترده بر مفاهیم و مناسبات مختلف جهان معاصر، «ما» کمتر متوجه نوع تأثیر و تغییرات فکری، اخلاقی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی ناشی از آن می‌شویم. آنچه باعث می‌شود این تغییرات با کمترین مقاومت از سوی افرادی که باور به دین و پیوند امر دینی و اجتماعی دارند روبرو شود، تبدیل شدن ایده‌ی سکولاریزم به طبیعت و سبک زندگی مردم از طریق ایجاد «فضا» و کلیت امری است که ما «شهر» می‌نامیم.
«شهر معاصر ایرانی»، از این قاعده مستثنی نبوده و علی‌رغم پیشینه تاریخی خود در ترسیم کالبد شهری در نسبت با امر دینی، به فضایی برای پیشبرد ایده‌ی سکولاریزم تبدیل شده است و ما با سکولاریزمی شهری در ایران مواجهیم.
بی‌تردید مقدمه‌ی رهایی از این وضعیت که محصول غفلت جریان انقلابی از مسأله‌ی «شهر» و ناتوانی در تبدیل ایده‌ی اجتماعی خود به فضای اجتماعی است، «شناخت فضا و خودآگاهی نسبت به وجوه نفوذ و شکل‌گیری امر سکولار در ساخت شهر معاصر ایران» است.