در بحث تاریخ اجتماعی زنان به نظر می‌رسد که مهم‌ترین و مقدم‌ترین مسأله برای روایتگری تاریخی، نوع تبیینی است که پژوهشگر در باب نظم جنسیتی ارائه می‌دهد. منظور از نظم جنسیتی نسبت عاملیت زنان در جایگاه همسری، مادری، فرزندی و شهروندی در نسبت با مردان هم‌قشر و هم‌طبقه خود و در نسبت با نظم ساختاری اجتماعی، سیاسی و اقتصادی جامعه است. هر ایده و دستگاه تحلیلی‌ای که پژوهشگر در این مرحله اتخاذ می‌کند، در ادامه بر کل روایتگری تاریخی او از مسائل مختلف تاثیر می‌گذارد.