مقاومت برای ما ایرانیان، دیگر یک کلمه و ایده نیست، هوایی شده است که آن را نفس می کشیم و در آن به سر می‌بریم و راستش ایران امروز در مرکز و وطن مقاومت جهان قرار گرفته.
می‌خواهیم به همراهی شما با هویت و سرنوشت انسان ایرانی بیشتر آشنا شویم و خود را بهتر بشناسیم. جستجوی هویت ایران امروز توجه ما را به وجوه مختلف هویتی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و فکری جلب خواهد کرد و در پس این وجوه مختلف انسان ایرانی، از ایدۀ مقاومتی سخن بگوییم که در ایران پاگرفته و صورت‌ها و شؤون مختلفی یافته که صرفا در مبارزه سیاسی خلاصه نمی‌‌شود.
ما در فصل دوم از دوره خوانش خون والقلم از دریچه همین درک از ایران، سراغ ادبیات داستانی میهن‌مان رفته‌ایم و گلچینی از ادبیات داستانی ایران که بعد از انقلاب اسلامی خلق شده را کنار هم چیده‌ایم تا با تلاش‌های هنرمندان انقلابی برای بازنمایی سیمای انسان انقلابی و هویت او هم‌سخن شویم و به جستجوی سرنوشت این انسان تازه متولد شده در جهان بیاندیشیم.
اینک ماییم به جستجوی سرنوشت انسان ایرانی در این جهان… و شما نیز دعوتید!

۱. لحظه‌های انقلاب ـ محمود گلابدره‌ای
روایتی از روزهای پرشور انقلاب که لحظه‌های دگرگونی یک ملت را به تصویر می‌کشد.

این متنِ ژانر‌گریز با زبانی سهل و ممتنع بر شکل‌گیری هویت انقلابی، خیزش مردمی و تجربه تاریخی یک جامعه دست گذاشته و ایستادگی و تغییر نظم را به خوبی نمایش می‌دهد.

۲. تشریف ـ علی‌اصغر عزتی پاک
روایتی خاص از انقلاب اسلامی ایران با نوآوری‌های هنرمندانه و شاعرانه.

«تشریف» رمانی است درباره انسان در میان فشارهای اجتماعی و تاریخی، و نسبت او با سنت و تجدد که با بازخوانی تاریخ انقلاب اسلامی ۵۷ به جستجوی منجی و امر غیبی می‌رود. عزتی پاک موفق شده تجربه‌ای خاص از روایت گری انقلاب را رقم بزند.

۳. رازهای سرزمین من ـ رضا براهنی
روایتی چندلایه از تاریخ، استعمار، سیاست و بحران هویت در ایران معاصر.

این رمان سرگذشت انقلاب ایران را با صراحت و دقت بازنمایی می‌کند؛ با نمایش درگیری قدیمی ایران و آمریکا و با روایت سرکوب‌های استعماری در ایران و اینکه چگونه ستم‌های ظالمانه به انقلاب ایران منتهی شد.

۴. سفر به گرای ۲۷۰ درجه ـ احمد دهقان
از برجسته‌ترین رمان‌های دفاع مقدس که تجربه جنگ را صادقانه و انسانی روایت می‌کند.

دهقان با تجربۀ جبهه در این اثر موفق شده بخشی از هویت انسان بسیجی، ایثار، و مواجهه با مرگ و شهادت را نمایش دهد. اثر، فراتر از روایت یک نبرد و رمانی با ژانر جنگ، به حافظه تاریخی جنگ و تأثیر آن بر روح و جامعه و سازندگی آن می‌پردازد.

۵. ماه و بلوط ـ محسن مؤمنی شریف
رمانی با فضای بومی و تاریخی که انسان را در پیوند با ریشه‌ها و مقاومت نشان می‌دهد.

ماه و بلوط، هویت فرهنگی و پیوند با سرزمین مادری را در روایت برجسته می‌کند. مومنی شریف داستان غرب ایران را بهانه روایتی ضداستعماری از انقلاب و دفاع مقدس قرار داده و هویت مقاوم ایرانیان را به خوبی به نمایش گذاشته است.

۶. بیوتن ـ رضا امیرخانی
روایتی از تقابل هویت انسان ایرانی با جهان مدرن آمریکایی و تجربه‌ی زیستن در مرزهای فرهنگی، دینی و اجتماعی به مثابه أقلیت.

بیوتن با نگاهی انتقادی، مسئله‌ی غربت، خودآگاهی، و بحران معنا را در زندگی انسان معاصر ایرانی واکاوی می‌کند و پرسش‌هایی جدی درباره نسبت فرد، جامعه، سنت و جهانی‌شدن مطرح می‌سازد. امیرخانی گفته بود که مسأله او در رمان‌هایش امکان زیست مسلمان در جهان کنونی است و حالا مسلمانی در آمریکا…!

۷. مردگان باغ سبز ـ محمدرضا بایرامی
رمانی انسانی و تاریخی-سیاسی درباره ایران دوره قاجار و تلاشی برای مواجهه واقعه ۸۸.

بایرامی، تاریخ را نه به‌عنوان پس‌زمینه، بلکه به‌مثابه نیرویی مؤثر بر سرنوشت شخصیت‌ها به کار می‌گیرد و با برجسته‌ کردن حافظه تاریخی، ریشه‌های نزاع سیاسی تا مقاومت در برابر آن و زیستن در زمینه تحولات اجتماعی سیاسی را بازنمایی می‌کند.

۸. نامیرا ـ صادق کرمیار
رمانی تاریخی-مذهبی درباره واقعه کربلا و زمینه‌های سیاسی و اجتماعی آن.

«نامیرا» ادامه راهی است که آوینی برای روایت ایرانیان رزمنده در پیش گرفته بود، که «اگر می‌خواهی ما را بشناسی، قصه کربلا را بخوان.»
توجه کرمیار به زمینه‌های سیاسی و اجتماعی واقعه عاشورا معرفتی عمیق در مواجهه با فتنه‌هایی همچون ۸۸ به ما می‌دهد؛ روایتی تاریخی که ما را با «انتخاب‌هایمان» محک می‌زند.

۹. بی‌کتابی ـ محمدرضا شرفی خبوشان
داستانی درباره نسبت انسان با دانش، سنت، فراموشی و دگرگونی‌های تاریخی در فضای قاجار

خبوشان از خلال روایتی ادبی و دستاورد زبانی ویژه‌اش در بازسازی ادبیات قاجار، نشان می‌دهد چگونه بحران‌های تاریخی می‌توانند هویت فردی و جمعی و فرهنگ را دگرگون کنند. بی کتابی با بازسازی اساطیر ایرانی و تاریخ فرهنگی، نمایش سیاستی است که سرنوشت را تغییر می‌دهد.

۱۰. ابَرشهر ـ محمد رودگر
اثری بسیار متمایز و برجسته که خاطره خواندن تذکره الاولیا را تداعی می‌کند.

رودگر، شهر را به‌عنوان موجودی زنده با حافظه و سرنوشت خاص خود تصویر می‌کند و هویت متغیر و مقاوم ابرشهر را در بستر تاریخ روایت می‌کند. کاری متفاوت که می‌خواهد از فرم‌های متعارف امروزی فراتر رود و به دنبال فرم‌های بومی و ابتکار در آن است تا به تصویری جامع از انسان ایرانی، رؤیاها و قصه‌هایش برسد…؛ کاری که در خود محدود نمی‌شود و سرآغاز راه تازه‌ای در داستان‌نویسی ایرانی است.

با بازخوانی تلاش‌های ادبی ایران معاصر در بازنمایی هویت و تاریخ ایران، امیدواریم در کنار اساتید این دوره، تصویری نسبتا کامل از وجوه هویتی امروز ایران پیدا کرده و مسأله‌های پیش روی انقلاب اسلامی و انسان انقلابی را واکاوی و راه‌حل‌هایی ارائه دهیم، با همراهی شما و به کمک نگاه و قلم‌تان!
به فصل دوم خوانش خون والقلم خوش آمدید!